In dankbare herinnering aan

Nico Sprokel

(Nicolaus Maria Joseph Dominicus)

Priester in de Sociëteit van Jezus

* Heerlen, 4 augustus 1928

+Nijmegen, 17 mei 2016

Nico Sprokel groeide op in Kerkrade, waar zijn vader gemeentesecretaris was. Hij was de oudste in een gezin van acht kinderen. Nico volgde het gymnasium B en daarna twee jaar filosofie aan het Bisschopelijk College Rolduc. In 1948 trad hij in bij de Jezuïeten. Na zijn biennium filosofie in Rome werd hij in 1962 docent filosofie in het Berchmanianum in Nijmegen. In 1966 vertrok hij naar Rome, waar hij zou blijven tot 1999. Aanvankelijk was hij docent in het Germanicum en vervolgens professor aan de Gregoriana. Naast zijn wetenschappelijk werk was hij ook pastoraal actief. Na zijn terugkeer in Nederland werd hij gevraagd om docent filosofie te worden in het Groot Seminarie in zijn geliefde Rolduc, dicht bij zijn familie.

In 2009 verhuisde hij naar het Berchmanianum, vooral vanwege zijn toenemende blindheid.

Nico was een buitengewoon innemende en bescheiden man, die velen heeft geholpen in hun studie en die bij zijn collega’s geliefd was. Hij was zeer intelligent en had een zeer brede kennis, niet alleen op filosofisch vlak.

Zijn laatste jaren waren moeilijk. Uiteindelijk was zijn blindhied totaal en werd hij steeds afhankelijker van hulp.

Nico was een vroom man, die zijn blik gericht hield op de Heer.

Moge hij nu leven in het Eeuwige Licht.