Dankbaar voor zijn leven en werken gedenken wij

Willem Josef Oomens

Priester in de Societeit van Jezus

Hij werd op 14 september 1918 geboren te Den Haag, trad op 7 september 1949 in de Orde te Grave, en werd priester gewijd op 22 augustus 1957 te Maastricht en overleed op 27 juni 2008 in het Berchmanianum te Nijmegen.

Pas na een loopbaan in de boekhandel en een brede opleiding nam zijn priesterleven een aanvang; Wim was toen bijna 40 jaar oud. Dat leven wordt vervolgens getekend door een duidelijke cesuur: zijn 25 Limburgse jaren en zijn 20 Duitse jaren.

In de Limburgse Mijnstreek was hij werkzaam in het retraitehuis van Spaubeek en in het door hem opgerichte “Centrum voor oriëntatie en culturele voorming” in Geleen-Sittard. Daar werkte hij lange tijd intens temidden van de opgroeiende jeugd. Een grote hartelijkheid en een tomeloze energie vielen in hem samen en wortelden zijn gezag als pedagoog en priester. Duizenden jonge studerenden inspireerde hij tot een vruchtbaar perspectief.

In zijn derde levensperiode staan zijn pastoraat en zijn artistieke vaardigheid centraal. In Eschweiler-Röhe is hij een geliefd pastoor, als een vader toont hij zich attent voor zijn parochianen. Wat ooit in zijn studententijd een wekelijkse liefhebberij was, mergel-beeldhouwen in de Cannerberg, krijgt een liturgische lading wanneer hij pastoor is geworden. De winterlandschappen met veel kinderen en de nog wat academische mythen kunnen nu, in de pastorele context, uitgroeien tot echt bijbelse illustraties: het Woord Gods komt in zijn schilderijen tot leven, zij bieden een Biblia pauperum, eenvoudige exegese voor de armen, die wij allemaal zijn. En zijn energiek penseel en bewogen kleurvoering houden niet op van zijn dynamisch talent te getuigen.

We zijn God dankbaar voor het leven van deze kleine man met zijn grote hart. Inderdaad, zoals hij zelf het bijbelwoord: “God zag dat het goed was”, graag citeerde in de Septuagint-vertaling: “God zag dat het mooi was”.