*
Amsterdam +
Nijmegen
10
februari 1928 26
november 2006
“Als iemand
Mij liefheeft zal hij mijn woord
onderhouden”( Jo 14.23).
Leo was iemand
die hongerde naar liefde. In de daagse werkelijkheid vertaalde zich dat onder
andere in toewijding aan zijn werk als
pastoor in verschillende parochies.
Bij zijn
afscheid in Uithoorn in februari 1998 (hij is dan 70 jaar) wordt hij in
toespraken geprezen als een gedreven, inspirerende en wijze “pastor die gewapend
met een grote dosis wijsheid – en met een sonoor stemgeluid! - Gods Volk
onderweg zingend en biddend is voorgegaan…en dát met vallen en opstaan, tegen
alle stormen in. Steeds probeerde hij mensen te overtuigen van de waarde van
Gods boodschap”. En: “We kijken met veel waardering terug op de samenwerking
met jou in de afgelopen jaren….Als voorzitter van het convent van pastores liet je nooit onduidelijkheid bestaan over
hoe je over bepaalde zaken dacht, maar dat maakte de dialoog over wat wel en wat
niet kan in de oecumene wel helder. ‘Wat je samen kunt doen moet je samen doen,
wat niet kan, dat moet je niet forceren’ was een van je uitspraken. Jouw
inbreng in de oecumene zullen we missen!”
In zijn
laatste preek als pastoor zei hij o.a. “Kinderen reageren soms geprikkeld op
overbezorgde ouders die steeds maar bang zijn dat het niet goed zal gaan en ze
de vrijheid niet aankunnen enzovoort. Ze zeggen: ‘Vertrouwen jullie me niet? Ik
loop heus niet in zeven sloten tegelijk’. En als ze slim zijn zullen ze
toevoegen: ‘Heb je dan geen vertrouwen in de opvoeding die je me gegeven hebt?
Die was toch bedoeld om me op eigen benen te leren staan?’
‘Als het maar
goed gaat’ denk je als pastoor bij het verlaten van een parochie. En als het
dan een keer fout gaat, reageert u dan met: ‘ Zie je wel, ze denken alles beter
te weten en de ervaring van anderen in de wind te kunnen slaan’. Òf met:
‘Jammer, maar geen man over boord. Een mens mag fouten maken, als hij van zijn
fouten leert. Kop op, in vertrouwen verder.’ Bemoedigen werkt veel beter dan
afkammen. We hebben Jezus’ Geest nodig om de juiste weg te blijven bewandelen,
om elkaar in voor- en tegenspoed vast te houden, om samen kerk, samen parochie
te zijn. Jezus noemt hem de ‘Helper’, iemand die ons te hulp schiet vooral bij
tegenwind.”
Tijdens de
uitvaart las zijn broer Frans uit het boek Wijsheid van Jezus Sirach: ‘Mijn
kind, als je de Heer gaat dienen, bereid je dan voor op beproevingen. Laat je
hart de juiste weg inslaan, laat het sterk zijn. Houd je aan Hem vast en laat
Hem niet los: dan zal je uiteindelijk groter worden.’
Tegenwind
heeft Leo gehad! Zeker ook in die laatste jaren van zijn ziekte.
‘Jij die de
Heer vreest, verwacht zijn erbarming, hoop op het goede, op eeuwige blijdschap
en medelijden. Want zijn vergelding is een eeuwige gave, verbonden met
vreugde.’(Sirach)