joepvanbeeck0002.JPGDankbaar gedenken wij

Frans Jozef van Beeck

priester van de Societeit van Jezus

 

Hij werd geboren op 11 juni 1930 in Helmond

trad in de orde op 7 september 1948 in Mariendaal, Grave

werd tot priester gewijd op 31 juli 1963 in Maastricht

overleed op 12 oktober 2011 te Nijmegen in het Berchmanianum.

 

 

 

 

 

Frans Jozef, Joep, was een veelzijdig begaafd man. Hij bleek een goed violist, ontpopte zich in zijn studiejaren als koordirigent, promoveerde op de dichter Sherburne en publiceerde een oeuvre van vele tientallen boeken en artikelen in bundels, tijdschriften en encyclopedieen. Die werken bestreken de actuele theologie, staken de grens over naar de poezie van Chaucer en Hopkins en gingen in gesprek met zeer vele collega's. Hij was een geleerde en zeer vruchtbare schrijver.

Aanvankelijk leek zijn leven zich te gaan afspelen in bestuursfuncties van de eigen jezuietenprovincie, maar hierin lag duidelijk niet zijn sterkste kant. Incidentele theologische publicaties echter werden zo goed ontvangen dat hij zijn activiteit al spoedig kon verplaatsen naar de Verenigde Staten. Daar en van daaruit werkte hij vanaf 1968 bijna veertig jaar. Hij mocht in Chicago de Mundelein-leerstoel voor theologie bekleden, hetgeen resulteerde in talloze gastcolleges in Canada, Engeland, Rome en Indonesia.

Zijn docentschap en de schrijverij liepen al spoedig uit op de zorg voor de individuele student, collega of medebroeder. Dan ging de professor heel dicht bij hem staan en bloeide vaak een diepe relatie. Hij werd voor honderden een kostbare vriend, een bekwaam coach of een echt geestelijke begeleider.

In zijn hoofdwerk God encountered beschrijft hij hoe God op de allereerste plaats ontmoet dient te worden. God geeft zich te kennen. Slechts daartoe dient het theologische bedrijf. En alleen de ontmoeting met de concrete mens kan die ontmoeting met de levende God waar maken. Frans Jozef theologiseerde met zijn hart.

Toen hij na een hersenbloeding in 2006 moest repatrieren, werd zijn oeuvre voor hem, zoals hij eens zei, 'als stro' en ging hij zich uitsluitend toeleggen op de Ontmoeting. Niet om de boeken of de studie, zelfs niet om de persoonlijke contacten ging het hem, maar om de mystieke gang: 'Ik ga nu alleen nog maar naar God zoeken', verklaarde hij toen hij in Nijmegen aankwam. Wie hem door het huis zag schrijden -strompelen heeft hij nooit gedaan - wist hem op Weg. Op de eenzame loutering van de laatste maanden heeft zijn hele leven hem voorbereid.