Peter Eijkenboom

Petrus Cornelis Josephus

Priester van de Sociëteit van Jezus

geboren: 29 juni 1920 te Rotterdam

overleden: 10 september 2006 te Nijmegen

Dan blijft ons nog iets beters bij en dieper in ons hart

(uit het Stanislas-collegelied)

Na zijn priesterwijding in Maastricht gaat hij in 1956 naar het St. Stanislascollege in Delft, waarvan hij in 1963 rector wordt. Hij zal dat zijn tot 1983. Daarna is hij tot 1992 superior van Berchmanianum. Dan werkt hij nog tien jaar aan zijn Ambrosiusuitgave in ‘s Hage.

Peter is gestorven zoals hij leefde: bescheiden, zonder ophef, in stilte is hij vertrokken uit ons midden, zonder zelfs afscheid te nemen. Hij leefde heel sober en arm wat betreft kleding en huisraad en vakanties en reizen. Maar hij was rijk aan spirituele diepgang en aan belangeloze zorgzaamheid voor anderen.

Als schoolleider en als overste stond hij borg voor de kwaliteit van het onderwijs en voor een eerbiedige samenleving. Hij was altijd uit op verzoening en vrede. Hij kon lang (te lang) aarzelen om beslissingen te nemen, om toch maar vooral niemand te kwetsen of tekort te doen. Hij werd gekenmerkt door een bescheidenheid die hem niet weerhield krachtig voor goede zaken op te komen.

Een beminnelijk en vroom mens, een echte mede-broeder, intelligent en humoristisch; een hartelijke trouwe ‘heeroom’ voor de nichtjes en neefjes; troost vindend in zijn omgang met de Heer.

Hij herkende en beaamde de woorden van St. Stanislas: ad maiora natus sum (voor meer ben ik geboren) en van St. Jan Berchmans: misit mihi Dominus fluvium pacis (de Heer zond mij vrede in overvloed).

Op de vraag van een interviewer wat voor hem persoonlijk de betekenis was van een jezuietenjubileum zei hij: “Iets voel ik van de ontroerde uitspraak van een medebroeder die in de aula van zijn dierbare college door zijn tranen heen stamelde: Alles wat jullie mij aan lof toezwaaien, dank ik aan de Societeit.”

In Te Domine speravi

Non confundar in aeternum

Peter, Wat denk je er zelf van ?