Uitvaart van Hans Boex

Gisteren (Zaterdag 14 aug. 2010) hebben we de uitvaart gevierd van Hans Boex.

Het was een zeer indrukwekkende bijeenkomst in de Dominicus Kerk in Nijmegen.

Fried Pijnenborg ging ons voor in een gevoelsvolle viering.  Het afscheid was gecentreerd rond de bekende woorden van de Prediker: "Er is een tijd om te komen en een tijd om te gaan". Fried declameerde deze eeuwige woorden op indrukwekkende wijze en parafraseerde verder over een levenslange vriendschap: een tijd om elkaar te leren kennen en te ontdekken en een tijd om afscheid te nemen. Een tijd om rotsvast te geloven in een god, die niet bestaat en een tijd om te twijfelen aan eeuwenoude zekerheden en onverslijtbare dogma's. Een tijd om te geloven in een verhaal, dat altijd verder gaat en een tijd om binnen te gaan in het werkelijke verhaal van de Levende.

De kinderen vertelden ons over het leven met Vader, die hield van vriendschap en liefde en die dat wist te vieren met een feestmaaltijd door Hans en Mieke samen gekookt en geserveerd. Hans hield van het leven, van de studie en van de liefde en van de vreugde.

De eucharistie was een vrije liturgie, gecentreerd rond de woorden van de Prediker. Een tweede lezing was overbodig en zou slechts gestoord hebben. Met fluit en piano en koor werd het afscheid van Hans verbonden met het afscheidsmaal van de Levende, gezongen met moderne, eigentijdse taal en muziek. Geen oude versteende liturgie uit lang vervlogen tijden, maar nieuwe poëtische taal van het Licht, dat aanstoot in de morgen.

De Eucharistie werd besloten door Mieke, die ons vertelde over de geschiedenis van hun liefde van meer dan 40 jaar, van het eerste ontwaken en van de laatste begeleiding in zijn pijnlijke ziekte. Mieke was 15 jaar jonger dan Hans en heeft misschien nog een lange weg van het missen van Hans te gaan, maar zij besloot haar herinneringen met: "Hans blijft altijd in mijn hart"....

Ik zag Jezuïeten en oud-jezuïeten en was verheugd deze viering samen te hebben beleefd.

Jac Lampe