Vrijdagavond 22 augustus overleed in het Berchmanianum te Nijmegen in de vrede van de Heer onze medebroeder

Frank Zaat

Hij werd 28 februari 1926 in Den Haag geboren, trad 14 september 1945 in onze orde en werd op 31 juli 1959 priester gewijd.

Na zijn tertiaat in Sankt Andrä werd hij in 1961 aangesteld als docent wiskunde aan het Stanislas College te Delft ( tot 1962) en aan het Aloysius College te Den Haag (tot 1987). Hij was er biechtvader van de leerlingen, directeur van het Apostolaat van het Gebed en van 1965 tot 1983 de moderator van het collegekamp. In de laatste jaren van zijn leraarschap heeft hij veel energie gestoken in de vernieuwing van het wiskunde-onderwijs. In 1982 verhuisde hij naar de Frederikstraat in Den Haag. Van daaruit heeft hij, voor zover zijn gezondheid dat toeliet, veel mensen begeleid als Hypno- en NLP-therapeut en het geven van bijlessen wiskunde. Eind april 2008 werd hij in het Berchmanianum opgenomen vanwege zijn zorgelijke lichamelijke toestand.

De eucharistie ten afscheid werd op donderdag 28 augustus om 11. 00 u. gevierd in de kapel van het Berchmanianum in Nijmegen, waarna zijn begrafenis is gevolgd op het kerkhof Jonkerbos.

Dat het eeuwige licht hem verlichte.

In dankbaarheid voor zijn leven, werken en lijden gedenken wij

Frank Zaat

priester in de Sociëteit van Jezus

Geboren te Den Haag op 28 februari 1926,

ingetreden in de orde te Grave op 14 september 1945,

priester gewijd in Maastricht op 31 juli 1959,

overleden te Nijmegen op 22 augustus 2008.

Frank bezat een scherp verstand en een zwakke gezondheid. Die laatste beperkte hem in zijn bezigheden. Zo was hij in zijn jonge jaren een goede pianist, maar hij meende die gave te moeten prijsgeven om zijn taak als leraar, waartoe hij geroepen werd, goed te vervullen. Zijn wiskunde-diploma’s haalde hij in zeer korte tijd, hij werd een bekwaam mathematicus en gedurende een kwart eeuw profiteerden honderden leerlingen van zijn talent. Enthousiast werkte hij met zijn collega’s op het Aloysius-College samen aan de vernieuwing van het wiskundeonderwijs. In de lerarenraad droeg hij bij aan de goede sfeer op het college.

Naast en in dat onderwijs was Frank een trouwe vriend. Met velen onderhield hij nauwe banden. In zijn familie was hij een steunpilaar. Vooral de stafleden van het collegekamp, waarvan hij bijna twintig jar de bezieler was, mochten zijn hartelijke trouw ervaren. De laatste jaren beperkten zwakheden en ziekten zijn leven steeds meer, maar de strijd staakte hij pas toen hij letterlijk op was.

Moge deze dienaar opnieuw, maar nu definitief, Jezus’ woord beluisteren dat bij zijn priesterwijding klonk: “Ik noem je niet meer mijn dienaar, maar mijn vriend” (Jo. 15,15)

Toen Frank 80 werd hebben we hem gevierd in Aloysiushuis in Den Haag: Frank Zaat tachtig jaar