Wij gedenken dankbaar

Ewald Johannes Lampe

Priester van de Sociëteit van Jezus

Geboren te Arnhem op 29 oktober 1928

Overleden te Leidschendam op 29 oktober 2006

Ooit zei Ewald: "Ik hoop dat het mij vergund is in mijn stoel te sterven." Op zijn 78e verjaardag heeft hij dat als geschenk gekregen. Heel vredig en waarschijnlijk ook voor hem zelf toch nog onverwacht, terwijl hij bezig was de dienst voor te bereiden waarin hij die dag zou voorgaan, kwam voor hem het einde van zijn leven.

Daarmee was zijn leven tot voltooiing gekomen. Dat leven kende verschillende fasen. Als jong priester mocht hij zich inzetten als prefect en katecheet in het Aloysius-college. Dat gaf hem de gelegenheid om ook in vele buitenschoolse activiteiten met jonge mensen te werken.

Daarna was hij eerst aalmoezenier, later hoofdaalmoezenier van de Koninklijke Luchtmacht. Geen gemakkelijke taak, maar wel een milieu waarin Ewald zich bijna natuurlijk bewoog en zich goed thuis voelde. Ook kwamen zijn leidinggevende capaciteiten daarin tot hun recht.

Toen hij op zijn zestigste verjaardag gepensioneerd werd, betekende dat niet een einde. Wel van het leven dat hij tot dan toe leidde, maar niet van zijn zoektocht hoe hij als priester en mens met anderen een weg zou kunnen en mogen gaan. Ja, dit einde werd een begin: een heel nieuwe fase brak aan waarin Ewald zijn eigen "roeping" steeds duidelijker ging zien. Ook kwam er in hem een grote vrijheid om werkelijk tochtgenoot van mensen te zijn. Velen mocht hij tot steun zijn bij het vinden van hun persoonlijke gelovige weg. Als voorganger in de liturgie en verkondiger groeide hij in eenvoud en diepte.

Wat er in deze laatste fase van zijn leven mocht gebeuren was voor hem zelf een grote vreugde en een bron van dankbaarheid. Het was alsof hij eindelijk had gevonden wat hij al zolang had gezocht en maar ten dele had gevonden in die eerdere fasen van zijn leven.

Het geschenk dat hij op zijn verjaardag ontving was de voltooiing. Moge hij nu thuis zijn in de Liefde waarin hij altijd heeft geloofd.