In Memoriam

Cas Verbeek

Casemir François Isedore

Geboren: 13 agustus 1935 Overleden: 24 april 2010

Cas Verbeek was een zorgzame en inspirerende man, die zich zijn hele leven voor anderen heeft ingezet. Hij kwam voor iedereen in de benen, zelfs nadat zijn benen hem letterlijk in de steek lieten. Mensen konden altijd een beroep op hem doen, voor steun of een goed advies. Maar vóór alles was hij echtgenoot, vader en opa. Een lieve en betrokken man, die intens genoot van zijn gezin en later ook van zijn kleinkinderen.

Cas werd geboren op 13 augustus 1935, in Hilversum. Hij groeide op met zeven broers en zussen. Na de oorlogsjaren verhuisden zij naar Nijmegen.. Tijdens zijn middelbare schooltijd op het Canisius College werd hem duidelijk dat hij geroepen was tot het priesterschap. Hij trad in bij de Jezuïeten, waar hij zich vol overgave wijdde aan studie en de sociëteit. Hij deed dat vanuit de overtuiging dat deze keuze een huwelijk niet hoefde uit te sluiten. En in 1967 ontmoette hij zijn Erna, van wie hij zoveel hield en met wie hij in 1969 trouwde.

Zijn huwelijk met Erna luidde een nieuwe periode in zijn leven in. Cas genoot van hun kinderen Peter-Paul en Martine. De vele gesprekken met hen, vaak tijdens fietstochten en wandelingen, zijn dierbare herinneringen. In zijn werk zette hij zich in voor het ontwikkelen van nieuwe vormen van levensbeschouwelijk onderwijs en wereldoriëntatie. Veel van zijn vrije tijd besteedde hij aan het schoolbestuur en de parochie, als bestuurslid, voorganger en adviseur.

Te snel na zijn pensionering, terwijl hij volop genoot van zijn kleinkinderen, verloor Cas opeens de kracht in zijn benen. Hij heeft een waardige strijd gevoerd met zijn ziekte en aanvaardde de beperkingen die deze hem oplegde pas als ze werkelijk onontkoombaar waren. Multiple Sclerose was ‘een onaangename , opgedrongen metgezel’, zoals hijzelf zei: altijd aanwezig, maar hij viel er niet mee samen. Zijn verbondenheid met Erna verdiepte zich nog verder toen ook zij ongeneeslijk ziek werd. Tot op het laatst hebben zij elkaar innig vastgehouden, in een liefde, die nu ook over de dood heen reikt. De liefde en wijsheid die hij ons gegeven heeft, blijven altijd in onze herinnering.