Nanny Aarts-Stevens deed het secretariaat
van sj-oud-sj de annonce toekomen van het overlijden op 19 april j.l. van Wim
Aarts, deelnemer aan ons verband vanaf 3 maart 2001, de dag waarop hij Antony
Singelenberg per e-mail liet weten: “Graag wil ik vermeld staan op deze lijst!
In hoc laudo!”
Geboren te Sittard op 4 december 1930,
begon hij in de Sociëteit van Jezus het noviciaat op 7 september 1950.
Gezondheidsproblematiek typeerde het feit dat hij na twee jaar geen geloften
deed maar wel het junioraat kon beginnen. Op 12 maart 1953 geraakte hij toch
tot uittreden. Zijn leven zou niettemin getekend blijven door de meerdere eer
van God en de hulp aan de naasten. Gedurende 35 jaar is hij werkzaam geweest
bij de personeelsdienst van de DSM, die in Zuid-Limburg bekend staat om haar
maatsschappelijk beleid. Vanuit deze dienst bouwde hij vele sociale contacten op, o.a. met
drugsverslaafden en in een revalidatiecentrum.“Geleefd in liefde voor zijn
medemens is van ons heengegaan, in de Vrede van Christus”, zo lezen we in de
annonce.
Wim maakte graag deel uit van het
verband sj-oud-sj. In zijn presentatie d.d. 16 juni 2001 schreef hij onder de
titel “WAT IK ZOEK” o.a. het volgende: "Op de eerste plaats vriendschap of
de wetenschap dat ik in de Sociëteit vrienden heb, die mij ook als vriend
willen erkennen. Lange tijd heb ik aan deze mogelijkheid getwijfeld. De brief welke
ik in 1998 uit Rome kreeg van pater Kolvenbach n.a.v. mijn felicitatie b.g.v.
zijn 50-jarig professiefeest, heeft mij echter weer moed in deze gegeven. Ten
tweede hoop ik enige geestelijke steun te vinden m.b.t. de inrichting van mijn
leven. Ten derde, zo mogelijk, een soort verbintenis met de Sociëteit. […] Wat
ik hoop te vinden: gelegenheden om je te verdiepen in de mogelijkheden hoe je
leven toch nog Ignatiaans in te richten, hoe regelmatig een reformatio vitae op
te zetten. En hoe je in het dagelijkse, soms drukke leven toch een goed
gebedsleven kunt hebben. Wat bidden betreft, denk ik dikwijls hoe Laynez wist
te bidden, en in veel zaken met God wist bezig te zijn. Maar bij wie vind ik in
deze contactpunten? Is hier iets aan te doen middels regionale bijeenkomsten?”
Uit zijn hele presentatie blijkt hoezeer
Wim Aarts liefde voor de Sociëteit van Jezus in zijn hart heeft bewaard en
gekoesterd. Wij wensen zijn echtgenote en andere familieleden bij het verwerken
van het verlies van hun dierbare toe, dat zij veel hoop en troost vinden in de
overtuiging van het geloof dat Wim nu verkeert in het directe gezelschap van
zijn Heer. Wij wensen ook hun toe de Vrede van Christus.
Gerard Klijn